Нурлыяр Мөхәммәтъяр улы Садыйков 1926 елның 1 сентябрендә Бөгелмә кантонының Әбдрәхман волостенда урнашкан Миңлебай авылында туган. Хәзерге вакытта бу авыл Татарстан Республикасының Әлмәт районына керә. Ул крестьян гаиләсеннән булган һәм татар милләтеннән.

Бөек Ватан сугышы башлану белән, Нурлыяр Мөхәммәтъяр улы 1943 елның маенда фронтка чакырыла һәм 1944 елның декабренә кадәр хезмәт итә. Бу чорда ул 3-нче Белоруссия фронтында эшләүче 29-нчы укчы дивизиянең 631-нче укчы полкының укчы взводы белән җитәкчелек итә. Аның сугышчан юлы Ельня һәм Витебск янындагы каты сугышлар аша үтә – бу дошманны җиңү юлындагы төп нокталар була. Актив сугыш хәрәкәтләре тәмамланганнан соң, ул 1951 елның июленә кадәр армиядә хезмәт итүен дәвам итә, укчы взвод командиры булып кала.

Демобилизациядән соң Нурлыяр Мөхәммәтъяр улы үзен нефть тармагында эшкә багышлый, «Татнефть» коллективының бер өлеше була. 1951 елдан 1968 елга кадәр ул төрле вазыйфаларда эшли: «Татбурнефть» трестының 2-нче бораулау конторасында дизелист, аннары «Әлмәтнефть» трестының 2-нче промыселында, шулай ук «Әлмәтнефть» НПУ-ның АУТТ-1-дә компрессор машинисты булып эшли. Аның профессиональлеге һәм эшкә тугрылыгы төбәкнең нефть сәнәгатен үстерүгә зур өлеш кертә.

Нурлыяр Мөхәммәтъяр улы 2009 елда вафат була һәм Әлмәт районының туган авылы Миңлебайда җирләнә, анда аны үз җиренең һәм халкының лаеклы улы буларак хәтерлиләр.

Бөек Ватан сугышы елларында күрсәткән батырлыгы һәм каһарманлыгы өчен Нурлыяр Мөхәммәтъяр улы югары дәүләт бүләкләренә лаек була. Алар арасында — II дәрәҗә Ватан сугышы ордены, «Батырлык өчен» медале, шулай ук «1941–1945 еллардагы Бөек Ватан сугышында Германияне җиңү өчен» медале бар. Моннан тыш, ул Җиңүнең истәлекле даталарына багышланган юбилей медальләре белән бүләкләнә, бу аның Ватанны азат итүнең уртак эшенә керткән өлешен тануны раслый.

Нурлыяр Мөхәммәтъяр улы Садыйковның тормыш юлы — ныклык, батырлык һәм үз бурычына тугрылык үрнәге, ул хәрби дә, тыныч вакыт хезмәткәре дә була. Аның фронттагы хезмәте һәм аннан соң нефть тармагындагы эше шәхси характер көчен генә түгел, ә аның буынының күп кенә вәкилләренең тарихи язмышын да чагылдыра, алар сугыш сынауларын үтеп, сугыштан соң илне торгызуга һәм үстерүгә зур өлеш керткәннәр.