1922 елның 21 декабрендә Татарстан АССРның Югары Мактама авылында туган Мәгнави Миңнехаметович Гилязовның язмышы җир белән һәм Ватанны саклау белән тыгыз бәйле булган. Крестьян гаиләсендә үсеп, ул яшьтән үк колхоз кырларында хезмәтнең кадерен белгән.
Бөек Ватан сугышы башлану белән, 1941 елның 5 маенда, Мәгнави Миңнехаметович Кызыл Армия сафларына алына. Аның хәрби юлы Комсомольск-на-Амурда башлана, анда ул 302 нче кавалерия корпусында гади солдат булып хезмәт итә. Сугыш кырларында ул Курск дугасы, Люблин шәһәрен алу һәм Сандомир плацдармы кебек тарихи сугышларда катнашып, авыр сынаулар аша үтә. 1944 елның августында яраланып, ул 1945 елның октябренә кадәр Киевтагы эвакогоспитальдә дәвалана.
1946 елда демобилизацияләнгәннән соң, Мәгнави Миңнехаметович тыныч хезмәткә әйләнеп кайта. Аның һөнәри тормышы нефть чыгару тармагына багышланган. 1953 елдан 1978 елга кадәр ул "Әлмәтнефть" НПУда нефть чыгару операторы булып эшли, ә аннары 1983 елга кадәр "Нефтяник" совхозында эшче булып хезмәт куя.
Ватан алдындагы казанышлары һәм фидакарь хезмәте өчен Мәгнави Миңнехаметович югары бүләкләргә лаек була: II дәрәҗә Ватан сугышы ордены, Жуков медале, "1941-1945 еллардагы Бөек Ватан сугышында Германияне җиңү өчен" медале, шулай ук берничә юбилей медале.
Мәгнави Миңнехаметович Гилязовның тормышы – ныклык, вазыйфага тугрылык һәм тырышлык үрнәге, хөрмәткә һәм истәлеккә лаеклы.